27 września 1939 r. – 27 września 2022 r.
83. rocznica powołania Polskiego Państwa
Podziemnego
Chwała bohaterom
W
związku z 83. rocznicą obchodów powołania Polskiego Państwa Podziemnego
Zarząd Stowarzyszenia Pamięci Armii Krajowej serdecznie zaprasza
członków na wykład
w formule online nt.: Aleksander Kunicki ps. Rayski – bohater wywiadu AK.
Wykład przeprowadzi Marek Łukasik – pracownik OBEN IPN w Katowicach.
W programie:
1. Służba Aleksandra Kunickiego w Błękitnej Armii gen. Józefa Hallera oraz
w 3. Pułku Strzelców Podhalańskich.
2.Aleksander Kunicki jako filar podziemnej Organizacji Specjalnych Akcji
Bojowych „Osa”.
3. Zamachy na Franza Kutscherę i Franza Bürkla
oraz akcja „Góral”.
4. Powojenne losy Aleksandra Kunickiego.
W spotkaniu weźmie udział wnuczka Aleksandra Kunickiego
„Rayskiego”. Wszystkich chętnych prosimy o zgłoszenie telefoniczne
pod nr : 661 847 966 celem otrzymania linku do
spotkania na platformie ZOOM.
Polskie Państwo Podziemne utworzono w Warszawie z 26 na 27 września 1939
roku. Początkowo powołano konspiracyjną organizację wojskową o
nazwie Służba Zwycięstwu Polski. Już w dniu 13 listopada 1939 roku została ona
przekształcona w Związek Walki Zbrojnej (ZWZ), podlegający rządowi
emigracyjnemu. Z kolei w dniu 14 lutego 1942 roku generał Władysław Sikorski
przekształcił ZWZ w Armię Krajową (AK).
Jej Komendantami byli Michał Tokarzewski-Karaszewicz, Kazimierz Sosnkowski,
Stefan Rowecki, Tadeusz Komorowski Leopold Okulicki. Utworzenie AK miało służyć
scaleniu wszystkich grup wojskowych w jedną organizację, podległą rządowi RP na
uchodźstwie. Pod koniec 1942 roku AK liczyła ich już około 200 tysięcy. Była
największą podziemną armią w okupowanej Europie. Główne zadanie Armii Krajowej
polegało na gromadzeniu sił do uderzenia w chwili załamania się Niemiec. Akcje
zbrojne prowadziły bowiem do okrutnych represji – hitlerowcy rozstrzeliwali
kilkudziesięciu Polaków za każdego zabitego Niemca. Dopiero pod koniec 1942
roku AK nasiliła działalność dywersyjną: atakowała niemieckie posterunki,
wykolejała transporty wojskowe przeznaczone na front wschodni, wysadzała mosty,
odbijała więźniów. Na tę zmianę wpłynęło zahamowanie sukcesów Wehrmachtu,
osiągnięcie sprawności organizacyjnej przez AK oraz aktywna działalność
komunistycznej Gwardii Ludowej.
Polska, choć znajdowała się pod okupacją, posiadała legalny i uznawany na
Zachodzie rząd emigracyjny. Istniały Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie,
oraz podziemna Armia Krajowa. W Warszawie przebywał (tajnie) Delegat Rządu na
Kraj w randze wicepremiera. Podlegały mu wydziały: wywiadu, dywersji, oświaty,
sądownictwa i polityki. Działały konspiracyjne sądy, których wyroki nie tylko
wykonywano, ale też ogłaszano w podziemnej prasie. Ukazywało się około 1400
tytułów (z tego 17 wychodziło przez całą okupację). Istniały czasopisma
polityczne, wojskowe, literackie, kobiece, humorystyczne. W podziemnych
drukarniach wydawano też książki Tajna Organizacja Nauczycielska zapewniała im
kadrę oraz przygotowywała i rozprowadzała podręczniki. Na terenie Generalnej
Guberni (GG) utworzono prawie 2 tysiące szkół średnich. Podziemne wyższe
uczelnie kształciły polonistów, historyków, matematyków, lekarzy. Ruch oporu w
okupowanej Polsce obejmował prawie wszystkie dziedziny życia.
Utworzone tajne struktury państwa podporządkowane rządowi emigracyjnemu inazywano Polskim Państwem Podziemnym. Drugiego
takiego państwa nie było w całej Europie.